خبر

با داستانی در انجمن داستانی چوک به روزم.برای

 

خواندن داستان و دادن نظر به وبلاگ انجمن سر بزنید.

 

http://stop4story.blogfa.com

تنهای تنها

 

 حوصله نشستن و نوشتن برای وبلاگ را ندارم.در یک جایی خواندم که بعد از کودتای ۲۸ مرداد فضای کشور یاس برانگیز و کسالت بار شده بود.حالا به این نکته رسیده ام که واقعاکودتا چه بلایی میتواند سر مردم بیاورد.زمانی به خودم میگفتم چرا بعضی از نویسندگان و شاعران و هنرمندان یکجا نمی نشینند و دائم اعتراض میکنند و به قول محسن نامجو زندگیشان را به بازی میگیرند اما حالا میبینم مگر میشود یکجا نشست.مگر میشود حرفی نزد و بعد فکر میکنم که باید چه بگویم و باز به خودم میگویم چه باید بگویم مگر میشود حرفی زد.

امروز عصر که از سر کار به خانه می آمدم سری به تیتر مطبوعات زدم و چشمم افتاد به هفته نامه چلچراغ.چلچراغ را از چند سال پیش میخریدم.خیلی دوستش داشتم.به خاطر باهوش بودن نویسنده ها و سردبیرش.به خاطر همه چیزش.طرح روی جلدش فوق العاده زیرکانه بود:گفتگو با مناظره چی ها مثل اطاعت و شریعتمداری و کواکبیان و بعد به بهانه عکس چند بازیگر و به بهانه ایام برگزاری جشنواره که چه عرض کنم طنزواره فیلم فجر نوشته بود:چه جشنواره ای بود.هر شخص با شعوری خودش میفهمد که منظور از جشنواره چه بوده.

و بعد هفته نامه را خریدم و نوشته صفحه اولش را خواندم.این فکر به سرم زد که حتی اگر همین الان مجله را دور بیاندازم ارزش هفتصد تومان را برایم داشته.چون شعر کوتاهی از براتیگان را با عکسی از او در صفحه اولش چاپ کرده بود که باعث شد بیایم وبلاگم را باز کنم و شما را هم در خواندن این شعر سهیم کنم تا اگر در هفته نامه چلچراغ دنبال شعری از براتیگان میگردیدپولتان توی جیبتان بماند.بفرمایید این شما و این هم شعری از ریچارد براتیگان خالق شاهکار زیبای صید قزل آلا در آمریکا:

              خیلی خوب است

                        که صبح

                            تنهای تنها از خواب بیدار شوی

                                    و مجبور نباشی به کسانی بگویی

                                                که دوستشان داری

                                                          وقتی دوستشان نداری.