امروز خوانش کتاب آداب بیقراری یعقوب یادعلی را تمام کردم. قبول دارم کمی دیر این رمان زیبا را دست گرفتم.اما آنقدر به دلم نشست که بدون وقفه خوانده و تمامش کردم.در پایان چیزی که بیش از حتی پایان بندی غافل گیرکننده داستان و فرم زیبای آن تعجب مرا برانگیخت این بود که هر چه گشتم نتوانستم مطلبی آن چنان عجیب ببینم که بتوان مصداق توهین به قوم لر باشد و اینکه چرا نویسنده باید برای نوشتن این رمان که خود اداره فرهنگ که نه،اداره ارشاد ،هم در دولت خاتمی و هم در دولت بعدی به آن مجوز چاپ و تجدید چاپ داده است ،دو ماه زندان برود و از محل کار اخراج شده و البته مضحک تر از همه محکوم به نوشتن چهار مقاله سفارشی در ستایش قوم لر بنویسد.

مطمئنا هر لر فهمیده ای هم می داند که اینجا از تعصب آنها سوءاستفاده شده و چیز دیگری دلیل این کار است.

حکمی که برای یادعلی داده بودند به قول امیرحسین چهلتن شرم آور بود.

با این حال سوای مسائل حاشیه ای، دوستان تا کنون اگر این رمان را نخوانده اند به عنوان یک کار ایرانی خوب پیشنهاد می کنم بخوانند.

آداب بیقراری برنده جایزه ادبی گلشیری برای بهترین رمان اول در سال ۱۳۸۳ شده است.