سلام دوستان.این پست را نوشتم تا بگویم تا اطلاع ثانوی نیستم.نه وقت کمی دارم و نه دغدغه دیگری جز نوشتن و خواندن و خوانده شدن.نه بی حوصله هستم و نه بی انگیزه.نه اندوهی سخت در جانم افتاده.نه آنقدر سرمستم که قرار نوشتن در من نباشد.

اما فعلا دوست ندارم بنویسم برای اینکه خوانده شود.بعد توقع داشته باشم تعریف کنند.

همیشه به نوشتن به عنوان یک وسیله برای ارضای روحی نگاه میکردم و حال میبینم نوشتن روی کاغذ و بعد فرستادن آن به گوشه سطل زباله هیچ منافاتی با اهداف شخصی ام و در خواست هایم از نوشتن ندارد.پس تا اطلاع ثانوی که شاید آنهم در کار نباشد در این وبلاگ داستان یا شعری نمایش نخواهم داد.

تا باد همه چیزو با خودش نبره.